Nu maar snel op zoek naar de ingang…

… het vochtige gras maakte mijn schoenen doorweekt. Ik was nu door en door koud. Ik moest onderdak vinden want het spook van de onderkoeling begon voor me te dagen.

Haastig schoot ik door de tuin … tenminste, dat dacht ik. Even schoven de slierten mist opzij … dit was helemaal geen tuin! Dit was verdomme een kerkhof!!! Brrrr, ik liep hier zowaar tussen de doden! Die gedachte greep me bij de keel en ik begon in paniek blindelings rechtdoor te rennen.

Plots voelde ik stenen onder mijn voeten … het geklak van mijn hielen klonk als geweerschoten door de nacht. Ik was aardig buiten adem geraakt … en toen eindelijk doemde het silhouet van een grote houten poort voor me op. De mist schoof opzij en het paniekgevoel maakte plaats voor een onbeschrijfelijk euforisch gevoel.

Maar was die poort wel open?!
Ik stak mijn hand uit naar de ijzeren ring in het midden van de poort … als een drenkeling die met een laatste krachtinspanning grijpt naar een uitgestoken reddingsboei.
Ik brak een nagel en vloekte hartgrondig binnensmonds. Eén ruk … geen beweging! Mijn hart sloeg enkele keren over … ik zag mijn adem in korte wolkjes opstijgen … in mijn onderbuik dook een kramp op.
Een tweede ruk … en tot mijn grote verbazing ging de deur enkele centimeters open. Ze knarste en blokkeerde ergens onderaan. Met al mijn kracht gaf ik een derde ruk, ditmaal met mijn beide handen … de deur gaf een halve meter toe … net genoeg om mijn lijf naar binnen te wurmen. Ik schuurde mijn borsten tegen het rauwe hout … mijn tepels tintelden van de pijn, maar ik was eindelijk binnen! Alsof de doden me achterna zaten, sleurde ik de deur achter me dicht. Het gaf een enorme donderslag die galmde doorheen de kerk.

Ik was uitgeput … de paniek, het rennen, de krachtinspanning … het was me allemaal even te veel. Mijn trillende benen hielden me niet meer en ik viel voorover. Mijn blote knieën kwamen onzacht tegen de ruwe stenen op de vloer. Ik hijgde de longen uit mijn lijf en het hijgen ging totaal onverwacht over in snikken. Hete tranen rolden over mijn ijskoude wangen.

Open de poort!