|
|
Mijn kerstdagen |
|
|
Onwijs
geneukt tijdens de kerstdagen met twee mannen. Lard had al lang een neukoogje op me, dat had hij zelf wel eens als grapje gezegd en Ruud, mijn vriend, wist dat ook, maar het was altijd bij wat grapjes gebleven. Op Kerstavond kwam Lard bij ons op bezoek en het leek van het begin af aan of Ruud er nu op uit was, want hij wilde persé dat ik mijn leren rokje aandeed, dat ik alleen maar draag als we samen zijn omdat het hartstikke strak zit en van achteren een stuk van mijn billen onbedekt laat. Met daaronder een string zul je wel begrijpen hoe ik eruit zag. Ze vonden het allebei schitterend en ik voelde mezelf ook steeds geiler worden. Er hing gewoon iets in de lucht, maar niemand begon er echt over. Het werd steeds later en Lard maakte geen aanstalten om te vertrekken, want die begreep ook dat er wel iets zou kunnen gebeuren. Toen zei Ruud ineens dat hij wel mocht blijven slapen en het antwoord van Lard was duidelijk: als het maar in een bed is! We hebben namelijk maar één bed moet je weten. Van mij mag je in ons bed als Eef het goed vindt, zei Ruud gladaf. Ik wist dat het nu menis zou worden en voelde me helemaal gloeien, maar ik zei wel dat het goed was. Dan moest ik in het midden, zeiden ze, want als twee mannen tegen elkaar aan liggen vonden ze niks. En we zouden naakt slapen, zoals we gewend waren. Ik zou eerst naar de slaapkamer gaan en als ik eenmaal in bed lag (met het licht uit!) zouden zij komen. Mijn hart ging als een razende tekeer toen ik bloot onder het dekbed schoof. Ze kwamen kort daarna lachend en ginnegappend naar binnen, maar ik hoorde aan hun stemmen best dat ze ook stijf stonden van de spanning! Ze begonnen zich in het donker uit te kleden en toen zeiden ze helemaal niks meer. Ik brándde van geilheid, toen ze om de beurt naast me schoven, Lard links en Ruud rechts. Ik lag op mijn rug en de jongens gingen ook op hun rug liggen, maar wel pal tegen mij aan. Ze pakten allebei een hand van me (dat kon geen toeval zijn!) en legden die op hun lul. Ze waren allebei keihard, wat niet verwonderlijk was. Toen lieten ze mijn hand weer los. Met mijn ogen dicht begon ik de twee staven overal te strelen en op te wrijven. Ze zeiden geen van tweeën iets, maar ze begonnen wel zwaar te ademen! Ik deed het dus goed, maar dat voelde ik ook wel! ‘Lard, ga jij maar eerst’, zei Ruud ineens. En zo is het gekomen. Het beviel zo goed dat Lard beide kerstdagen is gebleven. We hebben geneukt, geneukt en geneukt. Beter hadden we die dagen niet door kunnen brengen. |
|
© Eefje |
|
|
|
|
|
|
|
