Loop ik naar huis langs de Venusheuvel, zie ik daar zowaar die oude BMW-motor staan tegen de vervallen openbare toiletten. Hij wás van Zee, hij ís van Zee. Hoe... heb ik vorig jaar vanuit het zijspan geil opzij zitten kijken alvorens ons vrouwentrio onzacht tegen het Pornorama tot stilstand kwam. Schaam je je er nog voor Hanneke? Onzin meid, ik was toen ook ladderzat! En Zee, de eigenaar, had er toch alle begrip voor, té veel begrip zelfs, hm. Maar nu, wát ik ook probeer in mijn onnozelheid, ik krijg het ding niet gestart.
Kennen jullie deze plaats? Kijk eventueel maar op de kaart. Links van die heerlijke heuvel zie je een paar priegeltjes in de bosjes langs de weg, die toiletten dus. 't Is een gore plaats geworden inmiddels. Ooit was het aangrenzend aan het dames-hockeyveld, in 'betere' dagen, toen men in het dorpje Eroplaza nog "hup Zwaantje, gééf 'm 'n goffer" kon horen. De kak is verdwenen, te zamen met het hockey, de toiletten - die toen al volop onheus gebruikt werden - zijn nog onheuser en verderfelijker geworden. Al dan niet geknoopte condooms slingeren in het rond, het riekt naar rot en verderf. Geen wonder dat die achtergelaten moteur niet wilde starten, wat ik ook probeerde. Wie wil dit oud-prachtig-moois in mijn schuurtje parkeren in afwachting van een nieuw en heftig gebruik?
Ik dacht terug tijdens mijn schreden naar huis. Mijn moeder's Solex is door m'n broers te pletter gereden, de echte boys hadden een Zündapp of een Kreidler, een enkele mafkees een Puch-met-hoog-stuur. Ik was een kind toen, blikte verwonderd naar die macho-uitingen. Lieverds m/v reden nog op een Mobylette, en toen... Plots was er de Puch-maxi, voor meiden alleen. Begerig keek ik, was bij de introductie nog veel te jong. Maar ik keek wél! Ik wist... al hoe je er op moest rijden: de knieën strak tegen elkaar, tegelijk de voeten dwaas uiteen, de Puch-maxi-zit. Op een stoeltje op m'n kamer oefende ik tijdens mijn huiswerk, totdat... ik eindelijk mocht van m'n ouders. Onwennig trillerig reed ik op dat felle dingetje door 't dorp, maar in plaats van de begerige blikken achter me, werd ik me meer en meer bewust van het moois vóór me. Met alle twijfels vandien zag ik knieën tegen elkaar, voeten uiteen, en ik werd minstens even geil als die gabbers. Die verwarring heeft nog jaren geduurd, de Puch-maxi-zit heb ik er uiteindelijk volgaarne aan gegeven. Heerlijk bibberend heb ik mijn knieën toen gespreid... voor een meid. Puch-maxi... Heerlijk brommertje.

© Muriël